Thrust SSC
Thrust SSC jest to brytyjski samochód o napędzie odrzutowym zbudowany przez Richarda Noble'a, Glynne'a Bowshera, Rona Ayersa i Jeremyego Blissa w celu pobicia rekordu prędkości i przekroczenia bariery dźwięku na lądzie. Rekord został pobity dnia 15 września 1997 roku, podczas próby, która była przeprowadzona na dnie wyschniętego słonego jeziora na pustyni Black Rock w amerykańskim stanie Nevada. Thrust SSC osiągnął wówczas prędkość 1227,985 km/h (1,02 Ma) tym samym przekraczając barierę dźwięku o około 7 km/h. Wcześniejsze przekroczenie bariery dźwięku przez trójkołowy pojazd Budweiser Rocket nie zostało uznane.
Thrust SSC został skonstruowany z kadłuba amerykańskiego myśliwca F-104 Starfighter i zainstalowanych po bokach dwóch wyposażonych w dopalacze silników odrzutowych Rolls-Royce Spey Mk.2 wykorzystywanych do napędu samolotów F-4 Phantom II. Pojazd miał 14,58 metra długości, 3,7 metra szerokości i ważył 10 ton. Łączny ciąg silników wynosił około 223 kN (110 tysięcy KM), które spalały aż 18 litrów paliwa lotniczego na sekundę, co w przeliczeniu daje 5500 litrów na 100 km. Pojazd miał cztery koła, co jest warunkiem koniecznym, aby uznać go za samochód, a sterowanie odbywało się za pomocą kół tylnych. Koła te nie były jednak zamocowane na jednej osi, ale asymetrycznie na dwóch przesuniętych względem siebie osiach w taki sposób, że prawe koło znajdowało się troche bliżej dziobu maszyny niż lewe. Wszystkie koła maszyny zostały wykonane z bardzo wytrzymałego stopu aluminium, zdolnego znieść ogromne siły odśrodkowe działające na nie przy bardzo dużych prędkościach obrotowych, dochodzących do 8500 obrotów na minutę. Zbudowane przez firmę Dunlop Aviation koła w celu zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa zostały przetestowane do prędkości 9500 obrotów na minutę.